البحث

عبارات مقترحة:

الحليم

كلمةُ (الحليم) في اللغة صفةٌ مشبَّهة على وزن (فعيل) بمعنى (فاعل)؛...

القدير

كلمة (القدير) في اللغة صيغة مبالغة من القدرة، أو من التقدير،...

الرءوف

كلمةُ (الرَّؤُوف) في اللغة صيغةُ مبالغة من (الرأفةِ)، وهي أرَقُّ...

از ابوقتاده رضی الله عنه روایت است که می گوید: رسول الله در دو ركعت اول نماز ظهر، سوره فاتحه را با سوره ای ديگر از قرآن می خواند. اما در دو ركعت آخر، فقط سوره فاتحه را می خواند. و گاهی آیه ای را به گوش ما می رساند. رکعت اول را نسبتاً از ركعت دوم طولانی تر می كرد. و در نماز عصر و صبح نيز به همين شيوه عمل می نمود.

شرح الحديث :

این حدیث شریف بیان می دارد که رسول الله صلی الله علیه وسلم در نمازهای سری مانند ظهر و عصر، در دو رکعت اول سوره فاتحه را همراه با سوره ای دیگر می خواند و همچون نمازهای جهری، در دو رکعت آخر تنها سوره فاتحه را می خواند. و امام می تواند برای تعلیم و آموزش، گاها اندکی صدایش را بلند کند.


ترجمة هذا الحديث متوفرة باللغات التالية