البحث

عبارات مقترحة:

الوارث

كلمة (الوراث) في اللغة اسم فاعل من الفعل (وَرِثَ يَرِثُ)، وهو من...

النصير

كلمة (النصير) في اللغة (فعيل) بمعنى (فاعل) أي الناصر، ومعناه العون...

الوكيل

كلمة (الوكيل) في اللغة صفة مشبهة على وزن (فعيل) بمعنى (مفعول) أي:...

از ابن عباس رضی الله عنهما روایت است که می گوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم سجده می کرد و می خوابید و صدای نفس هایش شنیده می شد، سپس بلند می شد و بدون آنکه دوباره وضو بگیرد، نماز می خواند. ابن عباس رضی الله عنهما می گوید: به ایشان گفتم: نماز خواندی، اما وضو نگرفتی، درحالی که خوابیده بودی؟ فرمود: «إِنَّمَا الْوُضُوءُ عَلَى مَنْ نَامَ مُضْطَجِعًا»: «وضو برای کسی لازم است که بر پهلو خوابیده باشد».

شرح الحديث :

حدیث مذکور بیانگر این مطلب است که خواب سبک وضو را نقض نمی کند، مانند کسی که نشسته خواب است و مقعدش به زمین چسبیده است، یا کسی که ایستاده خواب است، مگر کسی که خوابش عمیق باشد یا به پهلو دراز کشیده و بخوابد؛ در این صورت وضوی چنین شخصی به دلیل استرخا و سست شدن عضلات و جدایی مفاصلش و عدم اطمینان از خروج باد از پشتش می شکند.


ترجمة هذا الحديث متوفرة باللغات التالية