البحث

عبارات مقترحة:

الحفي

كلمةُ (الحَفِيِّ) في اللغة هي صفةٌ من الحفاوة، وهي الاهتمامُ...

السبوح

كلمة (سُبُّوح) في اللغة صيغة مبالغة على وزن (فُعُّول) من التسبيح،...

البارئ

(البارئ): اسمٌ من أسماء الله الحسنى، يدل على صفة (البَرْءِ)، وهو...

از ابوسعيد خدری رضی الله عنه روایت است که می گويد: رسول الله بر منبر نشست و ما نيز پيرامونش نشستيم. فرمود: «إِنَّ مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُم مِنْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِن زَهْرَةِ الدُّنيَا وَزينَتِهَا»: «از جمله مواردی که در مورد آنها بر شما می ترسم، اين است که پس از من دروازه های زرق و برق دنيا بر شما گشوده شود».

شرح الحديث :

رسول الله صلی الله علیه وسلم نسبت به امت خود پس از ایشان اظهار نگرانی می کند؛ زمانی که زرق و برق و زینت دنیا به آنها روی آورد و به روی آنان گشود شود؛ و این از کمال رحمت و شفقت ایشان نسبت به امتش می باشد که ترس و نگرانی خود از فریفته شدن آنها با زرق و برق دنیا و زینت آن را بیان می کند؛ تا مبادا راه هدایت و رستگاری و نجات را گم کرده و ناگهان با مرگ مواجه شوند که بعد از آن هیچ عذری پذیرفته نمی شود.


ترجمة هذا الحديث متوفرة باللغات التالية