القهار
كلمة (القهّار) في اللغة صيغة مبالغة من القهر، ومعناه الإجبار،...
از عايشه رضی الله عنها روایت است که رسول الله ﷺ فرمودند: «مَنْ ظَلَمَ قِيدَ شِبْرٍ مِنَ الأرْضِ؛ طُوِّقَهُ منْ سَبْعِ أَرَضِينَ»: «هرکس يک وجب از زمين را به ناحق تصاحب کند، روز قيامت همين يک وجب از هفت زمين به دور گردنش پيچيده می شود».
شرح الحديث :
مال دیگران بر انسان حرام است و کسی حق ندارد و بر او حلال و روا نیست حق و مال دیگری را تصاحب کند مگر با رضایت او؛ و بدترین انواع آن تصاحب زمین دیگری است؛ به دلیل طولانی بودن مدت تصرف در آن؛ به همین دلیل رسول الله صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که هرکس به ناحق زمین دیگری را به مقدار کم یا زیاد تصاحب کند، عذاب شدیدی در روز قیامت دارد چنانکه گردنش را سخت و دراز می کنند و زمینی که آن را غصب کرده و زیر آن تا هفت زمین، طوقی بر گردنش می شود؛ و این جزای ظلمی است که به صاحب آن زمین روا داشته و زمینش را تصاحب کرده است. این وعید شامل کسی نمی شود که از زمین های عمومی بدون تملک استفاده می کند.