الجبار
الجَبْرُ في اللغة عكسُ الكسرِ، وهو التسويةُ، والإجبار القهر،...
از ابوهريره رضی الله عنه روايت است که رسول الله ﷺ بر جنازه ای نماز خواند و فرمود: «اللَّهُمَّ أنْتَ رَبُّهَا، وَأنْتَ خَلَقْتَهَا، وَأنتَ هَدَيْتَهَا للإسْلاَمِ، وَأنتَ قَبَضْتَ رُوحَهَا، وَأنْتَ أعْلَمُ بِسرِّهَا وَعَلاَنِيَتِهَا، جِئنَاكَ شُفَعَاءَ لَهُ، فَاغْفِرْ لَهُ»: «يا الله، تو پروردگارِ اويی و تو او را آفريده ای و تو او را به سوی اسلام هدايت کردی و تو روحش را گرفتی و تو به نهان و آشکار وی داناتری؛ ما به عنوانِ شفاعت گرانش نزدت آمده ايم؛ پس او را بيامرز».
شرح الحديث :
چون رسول الله ﷺ بر جنازه ای نماز می خواند دعایی به این معنا می کرد: یا الله، تو سید و مالک او هستی و تو او را خلق کردی و تو او را به اسلام هدایت نمودی و تو به قبض روح او دستور دادی و تو از سر و نهان و آشکار او خبر داری؛ نزد تو حاضر شدیم تا برای او دعای مغفرت و بخشش کنیم؛ او را ببخش و بیامرز که اجابت کننده ی دعاها تویی. با وجود ضعف حدیث، اما خواندن آن اشکالی ندارد چون در دایره ی دعا برای مرده می گنجد و با امر نا مشروعی همراه نیست.