البحث

عبارات مقترحة:

البصير

(البصير): اسمٌ من أسماء الله الحسنى، يدل على إثباتِ صفة...

العفو

كلمة (عفو) في اللغة صيغة مبالغة على وزن (فعول) وتعني الاتصاف بصفة...

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

ترجمة معاني القرآن الكريم باللغة الفارسية ترجمها فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام.

1- ﴿بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الْحَاقَّةُ﴾


[روزِ] واقع‌شدنیِ [رستاخیز]

2- ﴿مَا الْحَاقَّةُ﴾


آن واقع‌شدنی چیست؟

3- ﴿وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ﴾


و تو چه دانی آن واقع‌شدنی چیست [و چگونه است]؟

4- ﴿كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ﴾


[قوم] ثمود و [قوم] عاد، [قیامتِ] درهمکوبنده را تکذیب کردند.

5- ﴿فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ﴾


و اما [قوم] ثمود، به بانگِ سهمگین هلاک شدند.

6- ﴿وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ﴾


و اما [قوم] عاد، با تندبادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند.

7- ﴿سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ﴾


[الله] هفت شب و هشت روز پیاپی آن [عذاب] را بر آنها مسلط نمود؛ پس [اگر آنجا ‌بودی،] [آن] قوم را [در اثرِ آن تندباد،] مانند تنه‌های پوسیده و توخالی درختان خرما، بر زمین‌افتاده [و هلاکشده] می‌دیدی.

8- ﴿فَهَلْ تَرَىٰ لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ﴾


آیا کسی از آنها را می‌بینی که باقی مانده باشد؟

9- ﴿وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ﴾


و فرعون و کسانی ‌که پیش از او بودند و [مردم] شهر‌های ویران شده [= قوم لوط،] مرتکب گناهان [بزرگ] شدند.

10- ﴿فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَابِيَةً﴾


آنها از [فرمان] فرستادۀ پروردگار‌شان سرپیچی کردند، آنگاه [الله] آنان را به عذاب سختی گرفتار کرد.

11- ﴿إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ﴾


هنگامی ‌که آب طغیان کرد، ما شما را در کشتی سوار کردیم،

12- ﴿لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ﴾


تا پندی برای شما قرار دهیم و گوش‏های شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.

13- ﴿فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ﴾


آنگاه ‌که یک بار در صور دمیده شود،

14- ﴿وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً﴾


و زمین و کوه‏ها از جا کنده شده و یکباره درهم‌کوبیده [و متلاشی] شوند.

15- ﴿فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ﴾


در آن روز، واقعۀ [عظیمِ] قیامت به وقوع می‌پیوندد

16- ﴿وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ﴾


و آسمان شکافته می‌شود و در آن روز، سست می‌گردد [و فرو می‌ریزد].

17- ﴿وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ﴾


و فرشتگان بر کناره‌های آن [= آسمان] قرار می‌گیرند؛ و آن روز، هشت [فرشته] عرش پروردگارت را بر سرِ خود حمل می‌کنند.

18- ﴿يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنْكُمْ خَافِيَةٌ﴾


در آن روز، شما [همگی برای حسابرسی، به پیشگاه الله] عرضه می‌شوید و هیچ چیز از [کار‌های] شما پنهان نخواهد ماند.

19- ﴿فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ﴾


اما کسی‌ که نامۀ [اعمالش] را به دست راستش دهند، می‌گوید: «بیایید نامۀ [اعمال] مرا بخوانید.

20- ﴿إِنِّي ظَنَنْتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ﴾


من یقین داشتم که با حساب [اعمال] خود مواجه خواهم شد».

21- ﴿فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ﴾


پس او در یک زندگی پسندیده [و رضایت‌بخش] خواهد بود؛

22- ﴿فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ﴾


در بهشتی برین

23- ﴿قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ﴾


که میوه‌هایش [برای چیدن] در دسترس است.

24- ﴿كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ﴾


[و به آنها گفته می‌شود: «به [خاطر] آنچه در ایام گذشته پیش فرستاده‌اید، بخورید و بیاشامید؛ گوارایتان باد».

25- ﴿وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ﴾


و اما کسی ‌که نامۀ [اعمالش] را به دست چپش دهند، می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه[ی اعمالم] را به من نمی‌دادند،

26- ﴿وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ﴾


و نمی‌دانستم حسابم چیست!

27- ﴿يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ﴾


ای کاش [با مرگ،] همه چیز تمام می‌شد [و پایان کار بود]!

28- ﴿مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ﴾


مال و دارایی‌ام مرا بی‌نیاز نکرد [و سودی نبخشید].

29- ﴿هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ﴾


قدرت و فرمانروایی‌ام [نیز] از [دست] من رفت [و به کلی نابود شد]».

30- ﴿خُذُوهُ فَغُلُّوهُ﴾


[به فرشتگان گفته می‌شود:] «او را بگیرید و در بند و زنجیر کنید.

31- ﴿ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ﴾


سپس او را به [آتش] دوزخ بیفکنید.

32- ﴿ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ﴾


آنگاه وی را در زنجیری ببندید که طولش هفتاد ذِراع است.

33- ﴿إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ﴾


بی‌گمان، او هرگز به الله بزرگ ایمان نمی‌آورد،

34- ﴿وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ﴾


و هرگز [مردم را] بر اطعام بینوا[یان] تشویق نمی‌کرد.

35- ﴿فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ﴾


بنابر این، امروز دوست صمیمی [و مهربانی] در اینجا ندارد [که یاری‌اش کند]،

36- ﴿وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ﴾


و غذایی جز چرک و خون ندارد؛

37- ﴿لَا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ﴾


[غذایی ‌که] جز گناهکاران آن را نمی‏خورند».

38- ﴿فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ﴾


سوگند به آنچه می‌بینید

39- ﴿وَمَا لَا تُبْصِرُونَ﴾


و به آنچه نمی‌بینید.

40- ﴿إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ﴾


بی‌تردید، این [قرآن، سخن الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستاده‌ای بزرگوار [=جبرئیل] است.

41- ﴿وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَا تُؤْمِنُونَ﴾


و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان می‌آورید.

42- ﴿وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَا تَذَكَّرُونَ﴾


و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند می‌گیرید.

43- ﴿تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ﴾


[این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

44- ﴿وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ﴾


اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما می‌بست،

45- ﴿لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ﴾


مسلّماً ما دست راست او را می‌گرفتیم،

46- ﴿ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ﴾


سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع می‌کردیم،

47- ﴿فَمَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ﴾


و هیچ‌یک از شما نمی‌توانست مانع [عذابِ] او گردد.

48- ﴿وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ﴾


یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است.

49- ﴿وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ﴾


و ما یقیناً می‌دانیم که برخی از شما، تکذیب‌کنندگان [این کلام الهی] هستید.

50- ﴿وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ﴾


و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.

51- ﴿وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ﴾


و بی‌گمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است.

52- ﴿فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ﴾


پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.

الترجمات والتفاسير لهذه السورة: